درس«ق»میداد یاد بچه ها
 در دبستان خانم آموزگار
واژه ها تکرار میشد یک به یک
 قوری و بشقاب و قندان و قطار
شادمان از درس تازه کودکی
 روی کاغذ دزدکی چیزی نگاشت
یک الف دنبال آن هم شین و قاف
خواند آن را عشق و اعرابش گذاشت
چون معلم دید آن مرقومه را
بی تامل روی آن خطی کشید
خواست چیزی گوید آن کودک ولی 
 جز خشونت در رخ خانم ندید
گفت با کودک معلم کای پسر:
اولا عین است اول حرف عشق
درس این حرف آخرین درس شماست
پس بناید کرد چیزی صرف عشق
ثانیا باید تمام بچه ها بشنوند 
 اینجا کلاس و مدرسه است
جای الفاظ چرند و چار نیست
جای تعلیم حساب و هندسه است
هر کس غیر از کلاس و مدرسه
 در سرش باشد هوای دیگری
یا سر و گوشش بجنبد در کلاس
 یا بگیرد درس من را سرسری
من خودم با چوب و خط کش بر سرش
 میزنم آنقدر تا آدم شود
یا به ناظم میدهم تحویل تا شر او
 از این دبستان کم شود
گفت کودک:با اجازه اولا
 ما یکایک بچه های آدمیم
در سر ما فکر خام نیست
 ما به حکم عشق اینجا باهمیم
ثانیا درس کلاس و مدرسه 
بی محبت جز در و دیوار نیست
بر مدار عشق میگردد جهان
پس سخن از عشق اینجا عار نیست
زین سبب ای مهربان آموزگار 
جای آن دارد بفرمایی چرا
میدهی در درس آخر یاد ما
اولین حرف از حروف عشق را؟
گفت با کودک معلم:وه-که خوش
 آتشی در جان من افروختی
آفرین بر تو که با برهان خود
درس اصلی را به من آموختی...
 
شعر از محمود سلطانی (آذین)


تاريخ : دوشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 20:46 | نویسنده : نور احمد برابادی |

 

گفت استاد مبر درس از یــاد            

                           یاد باد آن چه مرا  گفت استاد     

یاد باد آن که مرا یاد آموخت             

                             آدمی نان خورد از دولت یـــاد

هیـــــچ یــادم نرود این معنی            

                             کـــه مرا مادر من ،نـــادان زاد

پـــــدرم نیز چو استـــادم دید             

                             گشــــت از تربیــــــت من آزاد

پس مرا منت از استـــــاد بود            

                            که به تعلیم من اُستـــــاد اِستاد

هر چه می دانست آموخت مرا           

                            غیر یک اصــل که نا گفته نهاد

قدر استــــاد   نکو  دانستن         

                            حیف که  استاد  به من یاد نداد



تاريخ : دوشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 20:33 | نویسنده : نور احمد برابادی |

حتماً‌ اتفاقی که باعث سرودن این دوبیتی توسط مرحوم باباطاهر شده را در کتابها و نوشته‌ها خوانده‌اید و یا توسط کسان دیگر شنیده‌اید.

 

قصه از آنجایی شروع می‌شود که روزی آقای باباطاهر همدانی در راه مشاهده می‌کند که پیرمردی به همراه الاغش که بار علوفه بر پشتش دارد از راهی می گذرد. پیرمرد قصه به علت کهولت سن دم اولاغ را گرفته بود تا به کمک آن ناهمواری راه را تحمل کند.



ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 23:13 | نویسنده : نور احمد برابادی |
 
 هر وقت من یک کار خوب می کنم مامانم به من می گوید بزرگ که شدی برایت یک زن خوب می گیرم.تا به حال من پنج تا کار خوب کرده ام و مامانم قول پنج تایش را به من داده است


ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 23:7 | نویسنده : نور احمد برابادی |
جوانی با چاقو وارد مسجد شد و گفت : بین شما کسی هست که مسلمان باشد!؟
همه با ترس و تعجب به هم نگاه کردند و سکوت در مسجد حکم فرما شد!
بالاخره پیرمردی با ریش سفید از جا برخواست و گفت: آری من مسلمانم جوان به پیرمرد نگاهی کرد و گفت با من بیا!
پیرمرد بدنبال جوان براه افتاد و ...

 



ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 23:0 | نویسنده : نور احمد برابادی |
روزی پیری جلوی کاروانسرایی نشسته بود. جوانی رهگذر به او رسید و مقصدش را به پیر گفت و از او سوال کرد که کی به مقصد خواهد رسید. پیر آرام سرش را بالا آورد وگفت: "راه برو جوان، راه برو." جوان گفت:" من پرسیدم کی به مقصد می رسم." پیر دوباره گفت:" راه برو، راه برو."
 

 



ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ | 22:40 | نویسنده : نور احمد برابادی |
جانا، حدیث حسنت، در داستان نگنجد   رمزی ز راز عشقت، در صد زبان نگنجد
سودای زلف و خالت، در هر خیال ناید   اندیشهٔ وصالت، جز در گمان نگنجد
هرگز نشان ندادند، از کوی تو کسی را   زیرا که راه کویت، اندر نشان نگنجد
آهی که عاشقانت، از حلق جان برآرند   هم در زمان نیاید، هم در مکان نگنجد
آنجا که عاشقانت، یک دم حضور یابند   دل در حساب ناید، جان در میان نگنجد
اندر ضمیر دلها، گنجی نهان نهادی   از دل اگر برآید، در آسمان نگنجد
عطّار وصف عشقت، چون در عبارت آرد   زیرا که وصف عشقت، اندر بیان نگنجد


تاريخ : دوشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۴ | 22:0 | نویسنده : نور احمد برابادی |

 

جفا دید و وفا کرد

27 فروردین 94
روزنامه شرق
سیمین سلیمانی

نورمحمد درپور را به‌خاطر آوازهای عرفانی‌اش، دُّر موسیقی محلی ایران نامیده‌اند. صاحب سبک بود و لحن و به‌واسطه سفرهای خارجی‌اش، موسیقی عرفانی خراسان را به جهانیان معرفی کرد.



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۴ | 21:31 | نویسنده : نور احمد برابادی |

نمازجمعه پیام وحدت مسلمین!

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی احناف خواف، آقای دکتر محمود نگهبان - نماینده محترم شهرستان های خواف و رشتخوار – در نماز جمعه (28 فروردین ماه 94) اهل سنت خواف، با بیان اینکه امسال بر اساس فرمایشات مقام معظم رهبری به سال "دولت و ملت، همدلی و هم زبانی" نامگذاری شده، خاطرنشان کرد: مبنای نامگذاری امسال به سال دولت و ملت، همدلی و هم زبانی، بر اساس رخدادها و نیازهایی است که در هر سال احساس می شود، تا کمکی برای رشد و توسعه و اقتدار کشور باشد.



تاريخ : دوشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۴ | 20:39 | نویسنده : نور احمد برابادی |

 

دفتر دوم، بیت 1720 به بعد

ديد موسي يک شباني را براه                                             کو همي‌گفت اي گزيننده اله

تو کجايي تا شوم من چاکرت                                              چارقت دوزم کنم شانه سرت

جامه‌ات شويم شپشهاات کشم                                         شير پيشت آورم اي محتشم

دستکت بوسم بمالم پايکت                                               وقت خواب آيد بروبم جايکت

اي فداي تو همه بزهاي من                                                اي بيادت هيهي و هيهاي من



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه سی ام آذر ۱۳۹۳ | 23:56 | نویسنده : نور احمد برابادی |
  • بیماری ایدز
  • اصراف